მოსაზრება

გოგი დალაქიშვილი

მიმდინარე წლის 24 ივლისს საქართველოს ტელევიზიის პირველმა არხმა გადასცა ჟურნალისტ ვ. სანაიას რეპორტაჟი ინგლისელ მწერალ საიმონ სებაგ მონტეფიორეს წიგნის "ახალგაზრდა სტალინის" შესახებ. მე ამ გადაცემას დიდი ინტერესით ველოდი, რადგან სამიოდე დღით ადრე  პირველი არხის კორესპონდენტებმა თავიანთი ინციატივით მოინდომეს ჩემთან გასაუბრება დასახელებული წიგნის ირგვლივ. მათ ვაცნობე, რომ წიგნს გავეცანი 2009 წლისზაფხულში და იქ მოყვანილ ცრუ, შეთითხნილ შეურაცხმყოფელ განცხადებებმა დამაინტერესა ვინ იყო და რასწარმოადგენდა ავტორი. თუმცა ჩემმა თავდაპირველმა მცდელობამ, ენციკლოპედიებში ძებნამ შედეგი ვერ გამოიღო. მხოლოდ საკუთარი ინტუიციით განვსაზღვრე, რომ სახელი საიმონ სებაგ სუფთა ებრაულია, გვარი გამოგონილი. მოგვიანებით კი დავადგინე, რომ იგი არისიტალიიდან ინგლისში გაქცეულ ემიგრანტ მოზეს მონტეფიორეს შთამომავალი, რომელიც ინგლისში დაუახლოვდა ცნობილ მილიარდელ ნატალ როტშილდს, შეიქმნა მისი სიძე, რომლის წყალობითაც გახდა ბრიტანეთის დედოფლის ვიქტორიას ნდობით აღჭურვილი პირი. (იხილეთ 2003 წლის "ვეჩეს" გამოცმული წიგნი "სტო ველიკი ევრეევ" გვერდი 289). საიმონ სებაგ მონტეფიორე ხომ ძალზე დაბეჯითებით ამტკიცებს, რომ სტალინმა 1902 წლის იანვარში ცეცხლი წაუკიდა როტშილდების ნავთობის ქარხნის საწყობს ბაქოში, შემდეგ კი ეს აქცია ნავთობის სხვა ბარონებისგან «კრიშობისთვის» ფულის გამოძალვის მიზნით გამოიყენა.

კორსპონდენტებს ვაცნობე, რომ წიგნი "ახალგაზდა სტალინი" მოყვანილმაყალბმა, შეთითხნილმა "ფაქტებმა" იმდენად აღმაშფოთა, რომ წერილობით, გამანადგურებელი პასუხი გავეცი გაზეთ "ქართლის ხმა"-ს #12-13-ით 2009 წლის ივნისში, რომელიც შეტანილი იქნა ინტერნეტში, საიდანაც შეეძლოთ გასცნობოდნენ ჩემს აზრს ავტორისა და დასახელებულ ნაშრომის ირგვლივ, მაგრამ მათ მთხოვეს, რომ სურდათ პირადად ჩემგან მოესმინათ ტელეკამერის წინ ჩემი აზრი "ახალგაზრდა სტალინის" შესახებ, სადაც ავტორი შადრევანივით აფრქვევს ათასგვარ სიბინძურეს იოსებ სტალინის, მისი მშობლების, ოჯახის წევრების  და მეგობარ-ნაცნობების მიმართ. 

უნდა ვიფიქროთ რომ, საიმონ სებაგი მარტო მონტეფიორების კი არა, როტშილდების შტოს წარმომადგენელიც ყოფილა და მოგეხსენებათ როტშილდებს და მონტეფიორებს, კრუპებთან, კოენებთან, ფორდებთან, როკფლერებთან და სხვა მაგნატებთან ერთად, რა ადგილი უკავიათ ეგრეთწოდებულ მსოფლიოს მმართველ სამასთა კომიტეტის ოცდასამკაციან საბჭოს შემადგენლობაში. 

ყოველივე ზემოთ აღნიშნულის გათვალისწინებით, ადვილი მისახვედრია რა ამოძრავებს საიმონ სებაგ მონტეფიორეს იოსებ სტალინის სახელის ლაფში ამოსასვლელად. მაგრამ ჩემთვის გაუგებარია, რა ამოძრავებდა რეპორტაჟის წამყვანს ვ. სანაიას, ჩემი ნახევარსაათიანი ინტერვიუს სამად-სამ წამამდე დასაყვანად, მხოლოდ ერთი მოკლე განცხადების შემოფარგვლით: "წიგნს მივიჩნევ პირად შეურაცხყოფად". ამიტომაც გადავწყვიტე მკითხველთათვის და რეპორტაჟის მაყურებელ-მსმენელთათვის გამეზიარებინა ჩემი შეხედულებანი მონტეფიორესა და მისი ნაცოდვილარი ნაშრომის ირგვლივ.  

საიმონ სებაგ მონტეფიორეს ჭორის დონეზე შეთითხნილ მასალების საფუძველზე სტალინი გამოყვანილი ჰყავს როგორც ბანდიტი, ბანდის მეთაური, რომელიც არ ერიდებოდა არავითარ მსხვერპლს. ოთხსართულიან შენობების სახურავებიდან ისროდა ბომბებსო და თან ამბობს: ამას ბოლონდროინდელ აღმოჩენილ მასალებზე დაყრდნობით ვწერო, მაგრამ არუჩვენებს არც ერთ რეგისტრირებულ დოკუმენტს.

რაც შეეხება თბილისის ცენტრალურ მოედნიდან ბანკის ფულის გატაცებას, რასაც მონტეფიორე სტალინსა და კამოს აბრალებს, მტკნარი სიცრუეა. იგი ორგანიზებული იყო სოციალ-დემოკრატების მიერ, რომლებმაც გატაცებული და გადამალული ფულის გატანა საზღვარგარეთ ვერ შესძლეს და კამოს თხოვეს, რომელსაც კავშირი ჰქონდა საბაჟოს თანამშრომლებთან, დახმარებოდა მათ. კამომ წარმატებით გაიტანა ფული საზღვარგარეთ, მაგრამსოციალ-დემოკრატების ნაცვლად ფული ბოლშევიკებს ჩააბარა. კამომ, უბრალოდ რომ ვთქვათ სოციალ-დემოკრატები გააცურა, რაც მას არ აპატიეს და დასმენის შედეგად დააპატიმრეს საზღვარგარეთ პოლონეთში. ეს საკმაოდ ცნობილი და დამტკიცებული ფაქტია და მას ვერც მონტეფიორე და ვერც მისი მსგავსნი ვერ შეძლებენ მის უარყოფას. 

მონტეფიორე ყოველგვარი დამადასტურებელი საბუთების გარეშე, ცილს სწამებს სტალინს და უსირცხვილოდ აცხადებს, რომ მას  სქესობრივი კავშირიჰქონდა ცოლის ნადია ალილუავას დედასთან, ნადიას ძმის ცოლთან, მგობრების სპანდარიანისა და სხვათა ცოლებთან. გადასახლებაში ყოფნისას მცირეწლოვან გოგონებთან და სხვა. მიკვირს ავტორმა, რომ არ გამოიყენა რუსულენოვან ამერიკელი მწერლის გრიგოლ კლიმოვის მტკიცებანი, რომ სტალინს სქესობრივი კავშირი ჰქონდა ანასტას მიქოიანთან რომელსაც იყენებდა ქალის როლში, რის გამოც იგი გარიცხული იქნა სემინარიიდან. მიქოიანმა კი აღიარა, მოინანია და აპატიესო. სტალინი კი რომელმაც უარყო, გარიცხესო. იხილეთ გრ. კლიმოვის წიგნი "ღვთის ხალხი" 1990 წლის გამოცემა გვერდი 89. 

რამდენად "კახური დიაგნოზით" უნდა იყო დაავადებული, ბოროტი დაუსინდისო უნდა იყვეს ჯერ ამის დამწერი და მერე ამის დამჯერი, რომ ირწმუნოს ასეთი სისულელე. სემინარიიდან გარიცხვისას სტალინი 20 წლისა იყო, მიქოიანი ოთხის. ვინ და როგორ ჩარიცხავდა ოთხი წლის ბავშვს სასულიერო სემინარიაში, როცა მას დამთავრებული არ ექნებოდა დაწყებით იოთხწლიანი სასულიერო სასწავლებელი. სადაც ბავშვებს მინიმუმ შვიდი-რვა წლის ასაკისას იღებდნენ, და თუ ანასტას მაინც ჰქონდა დამთავრებული ოთხწლიანი სასულიერო სასწავლებელი, გამოდის რომ იგი სამშობიარო სახლიდან პირდაპირ სემინარიაში წაუყვანიათ. 

მიკვირს, როდესაც სტალინის მამათმავლობაზე ლაპარაკობენ, მონტეფიორეს რატომ არ გამოაქვს სააშკარაოზე ჭორის დონეზე გავრცელებული ხმები, თითქოს 1942 წელს სტალინთან მოსალაპარაკებლად, თავის ქალიშვილსარასთან ერთად ჩამოსულმა ჩერჩილმა, ზომაზე მეტად შეზარხოშებულმა, საღამოს ვახშმის შემდეგ, ქალური ვნებით აღგზნებულმა, როგორ აიძულა სტალინი, პატივი ეცა მისთვის, გამოეყენებინა ქალის როლში და დაეკმაყოფილებინა მისი ქალური ვნებანი.

ამერიკის პრეზიდენტს რუზველტს გარი ჰოპკინსისაგან ამ ინფორმაციის მიღებისას სიცილით უთქვამს : "ბრავო გოსპოდინ ჯო". ამის შესახებ მე მომიყვა ჩემმა მეგობარმა ავთანდილ ყუჯიაშვილმა, რომელსაც ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ვასილი სტალინთან, ვისგანაც საჩუქრად ჰქონდა მიღებული ჰიტლერის პირადი ავტომანქანა "ხორხი". რა ვიფიქრო, თუკი ჩერჩილის ირგვლივ მოყვანილი მოსკოვური ფაქტები ჩემთვის და ჩემი მეგობრების, ნუგზარ უთანელაშვილის და ვალიკო ზენაძისთვის, ვისი თანდასწრებითაც მომიყვა ავთანდილ ყუჯიაშვილმა და რაც მთავარია რუზველტისა და ჰოპკინსისათვის გახდა ცნობილი, ნუთუ ისეთმა "განათლებულმა", პოლიტიკურ, საისტორიო, საერთაშორისო საარქივო მასალებში მქექავმა ისტორიკოსმა, მეცნიერმა მონტეფიორემ ჩერჩილის ასეთ მიდრეკილებისშესახებ ვერეფერი გაიგო? ხომ არსებობს ჩერჩილის ასეთ მიდრეკილების ირგვლივ მინიშნებანი თვით ჩერჩილის მშობელი დედის ნაწერებში. გარდაამისა, ხომ ცნობილია, ინგლისელების ბურებთან ომის დროს აფრიკაში, ტყვედ ჩავარდნილმა პირტიტველმა ბლანდინმა უინსტონმა, როგორ დააინტერესა ბურებთან ომში დასახმარებლად მყოფი ნახშირივით შავი მცველი, რომელმაც ოქროს ძეწკვიანი საათი და სექსის საფასურად მისცა მას საშუალება ღამით გაპარულიყო ტყვეობიდან. რაშია საქმე, სტალინის ირგვლივ შხამსა და გესლს ანთხევს, ჩერჩილის მიმართ კი პირში წყალს იგუბებს. ხომ არ აიხსნება ეს იმით, რომ ჩერჩილის ორგანზმში ებრაელის სისხლის რაღაცა ნაწილის ჩქეფდა? ხომ არ იქნება ზედმეტი შევახსენო მონტეფიორეს ანდაზა: "ყველამ თავის "იმნაირ" მამიდას მოუაროსო". 

მონტეფიორეს ტყუილებში გამოჭერა სიძნელეს არ წარმოადგენს. აი თუნდაც მისი განცხადება: "სტალინს უყვარდა ბალ-მასკარადებში მონაწილეობა, ქეიფი, დროსტარება, (საკითხავია ოღონდ როდის გადასახლებაშია, სამოქალაქო ომის, ფრონტზე, ციმბირში, ვოლგაზე, უკრაინაში, პეტერბურგში თუ შემდეგ მოსკოვსა და შავი ზღვის კურორტებზე), მაგრამ ქალებთან არ ცეკვავდა, რადგან ხელი გამხმარი ჰქონდა და ქალს წელზე ხელს ვერ მოხვევდაო". აი, მისი კიდევ ერთი ტყუილი! სტალინს დაზიანებული მარცხენა ხელი  ჰქონდა. ევროპული ცეკვისას კავალერი დამას წელზე მარჯვენა ხელს ხვევს, მარცხენათი კი მისი მარჯვენა ხელი უკავია. აი ასეთი ტყუილებით ცდილობს გამოაშტეროს მკითხველი და ვერ გრძნობს, რომ თვითონ ემართება სიშტერე. 

ავტორი თავის ნაწარმოების 351 გვრდზე წერს თავისივე გამონაგონს."ტროცკი და კამნევი სიკვდილით დასჯის წინააღმდეგები იყვნენ ლამის გაუქმებას მოითხოვდნენ, რისთვისაც ლენინმა უყვირა, რა სისულელეებს ჩმახავთო". სინამდვილეში ტროცკი, ლენინი, სვერდლოვი, კამენევთან და ურცკისთანერთად,  რომ იყო წითელი ტერორის ინიციატორი და ორგანიზატორი, მალავს და ხმას არ იღებს. ნუთუ მისთვის არ არის ცნობილი ვისი ბრძანებით იყვნენ დახვრეტილები იმპერატორი ნიკოლოზ მეორე და მისი ოჯახის წევრები მსახურებთან და საერთოდ რომანოვების დინასტიის მრვალი წარმომადგენელი? უცხო ქვეყნებში არქივების ქექვისას, ნუთუ  ვრ წააწყდა თებერვლის რევოლუციის წინ ამერიკაში გაკეთებულ ტროცკის განცხადებას: "ჩვენ რუსეთს გადავაქცევთ თეთრი ზანგების ქვეყნად და ისეთ ტერორს გავაჩაღებთ, რომლის მსგავსიც აღმოსავლეთის არცერთ ტირანს არ დასიზმრებიაო: ეტყობა დასავლეთელი ტირანები მისი წარმოდგენით მამააბრამის ბატკნები იყვნენ.

მარია სტიუარტისათვის თავი შაჰ-აბასს მოუკვეთია, ჟანა დე არკი დაკოპერნიკი ნადირშაჰს დაუწვავას ცეცხლზე თურმე. მიკვირს, მონტეფიორემამერიკაში ასოც მილიონზე მეტი ინდიელებისა და ინდოეთში დატრიალებულ შიმშილის მრავალ მილიონის ამოწყვეტას სტალინს რომ არ აბრალებს.

მონტეფიორე უსირცხვილოდ დასცინის ბოლშევიკებს. თავისი წიგნის  355 გვერდზე წერს :"სმოლნის შენობაში ლენინის კაბინეტში მუშაობის დროს, კუთხეში მდგარი შირმის უკან პავლე დიბენკო და შურა კოლონტაი სექსით იყვნენ დაკავებულებიო".

ჩანს მონტეფიორეს არ წაუკითხავს "ნიუ იორკ თაიმსში" გამოქვეყნებული მონიკა ლევინსკაიას აღიარება გამომძიებელთან, რომ იგი, ყოველგვარი დაძალების გარეშე, თავისი სურვილით, თეთრი სახლის ოვალურ კაბინეტში ეწეოდა ორალურ სექსს შეერთებული შტატების პრეზიდენტთან ბილ კლინტონთან რასაც თვით პრეზიდენტი არ უარყოფდა. რას იზამ სიონისტ-მასონთა ავადმყოფური ჩვევაა დაფარო საკუთარი სიმახინჯე და ბოროტება, ხოლო სტალინსა და ბოლშევიკებს რაც გინდა დააბრალე, ფულსაც იშოვი დაჩინ-მედლებსა და პრიზებსაც დაიმსახურებ. მონტეფიორე უსინდისოდ შეურაცყოფს სტალინის დედას. ვის ქვეშ აღარ აგორავა საწყალი აღმოსავლეთელი ქალი. იგი დასავლეთელ ქალების მაგალითებით მსჯელობს, კეკე გელაძის მიმართ, თანაც მეცხრამეტე საუკუნის ქართველ ქალზე. ნუთუ მეცნიერსა და ისტორიკოსს, მრავალი პრემიების და ჯილდოების მომხვეჭავს არ წაუკითხავს და არა სმენია, რომ დასავლეთში, ცივილიზებულად რომ ვნათლავთ, მეჩვიდმეტე და უფრო ადრე საუკუნეებიდან დაწყებული არისტოკრატი ქმრები, ვითომ მოუცლელობის გამო თვითონ უნიშნავენ თავიანთ ცოლებს ქმრების შემცვლელებს, ჩიჩისბუის სახელებით არიან ცნობილნი. ნუთუ ასეთ განვითარებულ, ყოვლის მცოდნე მეცნიერ-ისტორიკოსისათვის არ არის ცნობილი, ანეგდოტად გავრცელებული სიმახინჯე ბრიტანელ ქალბატონებზე? ქმარი რომ მიუსწრებს ცოლს სახლში საყვარელთან ლოგინში მწოლიარეს ცოლი რომ სთხოვს:" სერ ანტონი ლოჟის სნამი ტრაიომ ბუძეტ ვასელეე"-ო.

 ავტორის ფანტაზიის აპოგეად უნდა ჩაითვალოს მისი განცხადება სტალინის დედის კეკეს მემუარების ირგვლივ. მოდი და ნუ გაიცინებ. ქალმა რომელმაც წერა კითხვა რიგიანად არ იცოდა და შვილის წერილებს მეზობლებსა და ახლობლებს აკითხებდა, სიბერეში გარდაცვალებამდე რამდენიმე წლით ადრე ისეთი განათლება მიუღია, მემუარებიც კი დაუწერია, რომლებშიც დაწვრილებით აღწერს ქმრისა და შვილის უარყოფით თვისებებს, რომლებიც მონტეფიორეს გარდა არავისთვის არის ცნობილი.

მონტაფიორე არ იშურებს, ღვარძლსა და გესლს სტალინის მიმართ ავადსახსენებელ რეპრესიებთან დაკავშირებით. მიუხედავად იმისა, რომ სასამართლო პროცესებს ესწრებოდნენ კაპიტალური ქვეყნების წარმომადგენლები, რომლებიც  თავიანთ საანგარიშო მოხსენებებში და მემუარებში აღიარებენ წინასწარი გამოძიების, მასალების და სასამართლო პროცესების ობიექტურობას, მიუხედავად პროცესების დამთავრებისთანავე არსებულ წიგნების სახით გამოცემულ სასამართლო პროცესების სტენოგრამებისა, კომპლექტების მოსახლეობის ფართო ფენების გაცნობისა, მიუხედავად ბოლო წლებში საარქივო მასალების გახსნისა, მასალები მტკიცდება საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ მოქმედი ტროცკისულ-ზინოვიევ-ბუხარონისეული ანტისაბჭოთაქმედება, ტუხაჩევსკის, იაკირია, უბორევიჩის, ეგოროვის, ბლიუხერისა და სხვათა ქმედებები ტერორიზმის, დივერსიების მავნებლობის, სახელმწიფო გადატრიალების, საბჭოთა წყობილების დამხობის მცდელობების, პარტიის ერთგული შვილების ვერაგულად განადგურების ფაქტები, რისთვისაც სასამართლოების გადაწყვეტილებათა საფუძველზე სამართლიანად იქნნენ დასჯილნი ხალხისა და საბჭოთა სახელმწიფოს მტრები. საიმონ სებაგ მონტეფიორე ავადმყოფური უსინდისობით განაგრძობს საბჭოთა ხელისუფლების ლიდერის, მსოფლიოს მშრომელი მასების დიდი ბელადის იოსებ სტალინისა და მის ერთგულ თანამებრძოლთა ზღვარ გადასულ ცილისწამებებს. 

ვკითხულობ საიმონ სებაგ მონტეფიორეს წიგნს "ახალგაზრდა სტალინი" და მაგონდება ცნობილ იტალიელ ებრაელის, მსოფლიო მნიშვნელობის ფსიქიატრის ჩეზარე ლომბროზოს მრავალი ათეული წლების დაკვირვებისასდა შესწავლის საფუძველზე გაკეთებული ხმამაღალი დასკვნები, რომლებსაც ხშირად იყენებენ ამერიკელი პოლიტიკური მიმომხილველები. დუგლას რიდი, გრიგორ კლიმოვი და ხსვები; "ყოველ ათი ებრაელი სიონისტიდან ოთხი, ხოლო ყოველ ათ გერმანელ ებრაელ სიონისტიდან  ექვსი დაავადებულია ფსიქიურადო." მე არ შემიძლია და არც მაქვს უფლება დავადასტურო, ან უარვყო ლომბროზოს ამ დასკვნების ჭეშმარიტება, მაგრამ მონტეფიორეს ფსიქიური მდგომარეობა მთლად წესრიგში არ აქვს, ამაში ეჭვიარ მეპარება. 

რა უნდა გაეკეთებინა სტალინს საქართველოსთვის იმაზე მეტი რაც გააკეთა იმ მოკლე დროში, რომელიც მოდის შინაურ თუ გარეშე მტრებთან დაუღალავ თავგანწირულ ბრძოლებსა და ომებში. აქლემებისა და ჯორების სადგომი ლაფში ამოსვრილი თბილისი მსოფლიოს ერთ-ერთ ულამაზესს ქალაქად აქცია. თბილისი რომელიც 1918 წლისათვის ქართველების მხოლოდ 21 პროცენტი მოიცავდა, 1940 წლისათვის  უკვე სამოც პროცენტს გადააჭარბა. დაჭაობებული და მალარიის ბუდედ ქცეული კოლხეთი სუბტროპიკულ წალკოტად აქცია.შავი ზღვის ველური სანაპიროები მაღალი დონის კურორტებად გარდაქმნა. ქართლ-კახეთის იავარქმნილ ფშავხევსურეთის და მთიულეთის სოფლები ერთმანეთთან და დედაქალაქთან კეთილმოწყობილი საავტომობილო მაგისტრალებით დააკავშირა, მიწათა ურწყავი ადგილები სარწყავმა არხებმა დასერა, რესპუბლიკა ერთ-ერთ მოწინავე ინდუსტრიულ და სოფლის მეურნეობის მაღალ დონედ აქცია, შევარდნაძემ რომ მიწასთან გაასწორა. არნახული შედეგები იქნა მიღწეული პოლიტიკაში, განათლების კულტურის და ხელოვნების განვითარებაში. სოფელი არ იყო დარჩენილი სკოლს გარეშე. რესპუბლიკაში თბილისში და სხვა ქალაქებში გაიხსნა მრავალი უმაღლესი სასწავლებლები. შეიქმნა რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემია. ნულამდე იქნა დაყვანილი წერა-კითხვის უცოდინართა რაოდენობა. რესპუბლიკა დაფარა სამკითხველოების, ბიბლიოთეკების და კლუბების ფართო ქსელმა. მიუხედავად ყოველივე ამისა  სიონისტ-მასონთა ბრბო მაინც გაიძახის სტალინმა საქართველოს რა გაუკეთა კარგიო. ისე ხომ არგვემართება, უპატრონოდ ობლად გაზრდილ ბიჭს უკვე დავაჟკაცებულს ეკითხებიან "ობოლო, ვის გააუპატიურებ, ვისა და გამზრდელსაო"

გაიძახიან, რატომ შექმნა სტალინმა აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ავტონომიებიო. ჯერ ერთი სტალინს არავინ შეეკითხებოდა ავტონომიის შექმნა არ შექმნას.  ის რომ გამსახურდიამ და შევარდნაძემ ამ ავტონომიებში არ გაატარეს სწორი საშინაო პლიტიკა, პირიქით გაამწვავეს ურთიერთობა ეროვნებათა შორის, რამაც შედეგი არ დააყოვნა, ამაში სტალინია დამნაშავე? 

ვ.სანაიას 24 ივლისის სატელევიზიო გადაცემა მონტეფიორეს "ახალგაზრდა სტალინის" შეხახებ მიმაჩნია არა მარტო სტალინის , არამედ ქართველი ერისდა მასთან ერთად მსოფლიოს მშრომელი მასების შეურაცხოფად.

სტალინის სახელის მოსპობის ყველა მცდელობა ფუჭია. სტალინს ვერაფერიდააკლო მისმა დაუძინებელმა-ვერაგმა მტერმა "კუკურუზნიკმა". 

სტალინს ვერც 2008 წლის 12 აგვისტოს მის ძეგლს სიახლოვეს ჩამოვარდნილმა კასეტურმა ბომბებმა დააკლო რამე. მის გარშემო განლაგებულ შენობებს, მათშორის სამთავრობოსაც ფანჯრები არ შეარჩინა, მსხვერპლივ იყო ადამიანებისა, მაგრამ მის ძეგლს ერთი პატარა ნამცეციც კი ოსკულკისა არ შეხებია. ლეხკაჩინსკიმ მოისურვა ვითომ სტალინის ბრძენებით დახვრეტილების საფლავების პატივისცემა და ღმერთმაც არ დააყოვნა. მოისპო არა მარტოკაჩინსკი არამედ მის გვერდით მყოფი თითქმის ასამდე მისი თანამზრახველი. ეს უნდა გაითვალისწინოს სტალინის ყოველმა მტერმა, შინაურმა დაგარეულმა.

მინდა უნიჭიერეს ჟურნალისტს ვახტანგ სანაიას შევბედო პატარა რჩევა თავი შეიკავოს მონტეფიორეს "ახალგაზრდა სტალინის" ქება დიდებისაგან. არცავტორი და არც ნაწარმოები ამას არ იმსახურებენ. თავისი ნიჭიერი ცოდნა დამდგომარეობა გამიყენოს ტელეჟურნალისტ გიორგი სანაიას მკვლელობის მიზეზის დასადგენად. მართლა სექსუალური უმიცირესობის წარმომადგენლობის გამო მოკლეს, თუ მის მიერ პანკისიხ ხეობაში ნარკოტიკების მწარმოებელ ფარული საამქროების არსებობის შესახებ მოპოვებული მასალების ტელეარხით გადასაცემად მზადებისთვის. ამით იგი ღირსეულ სამსაურს გაუწევს ძმის ხსოვნას და აგრეთვე ჭეშმარიტების დადგენას.

მინდა შევბედო და ვთხოვო ქართული სალიტერატურო ენის უბადლო მცოდნეს, ქალბატონ ნანა დიხამინჯიას, და ბატონ ბაკურ სულაკაურს, ნუ დახარბდებიან სიონისტ მასონთა ფულებს, რადგან ბინძური საქმით ნაშოვნ ფულს სიკეთე არ მოაქვს. ვიცი რომ გახსოვთ: "პაპის ნაჭამმა ტყემალმა, შვილიშვილს მოსჭრა კბილებიო". ნუ ეცდებით გაამართლოთ შოთანიშნიანიძის სიტყვები:

სხვისია ჩვენი ხელფეხი,

სხვისია ჩვენი აზრები,

სულ სხვის დაკრულზე ვბუქნაობთ,

მიტომ ვართ ტაკიმასხრები"

საკუთარი მსოფლმხედველობის ამაღლების და სტალინის პირივნების ღრმად შესწავლისთვის, სიონისტ მასონთა ბანდის ბნელი საქმიანობის გასაცნობად. თარგმნეთ და გადმოეცით დუგლის რიდის "სპორ ოსიონი", არტიომ ჩერეპსპირიდოვიჩის "ტანიუ მიროვოე პრავიტელსტვო", დევიდ დიუკის "ევრენსკი ვოპროს გლაზამი ამერიკანცა", გროვერ ფერის "ანტისტალინსკაია პოდლასტ" იურგენ გრაფის "კრახ მიროვოგო პორიადკა"; ე.დრიუმსის ,,ევრეისკაია ფრანცია"; არსენ მარტიროსიანის "დვესტი მიფოვ ო სტალინე" და აგრეთვე ელენე პრულნიკოვას და ოლეგ მუხინის წიგნები სტალინთან დაკავშირებით და ქვეყნის ნგრევის მიზეზების ირგვლივ. " 

მე ისევ და ისევ ვიმეორებ. ტყუილად ნუ ხარჯავენ ენერგიას და ხარჯებს, სტალინის ამოძირკვა ისტორიიდან და ხალხის გულიდან შეუძლებელია.

გოგი დალაქიშვილი .2010 წლის 27 ივლისი.