პირველად მსჯავრდებულებმა დაუდგენელ პირებთან ერთად, სოფელ შემოქმედის კულტურის სახლის შენობიდან მიისაკუთრეს 50 ცალი თუნუქის სახურავი, ზ.ს.-მ აქედან 5 ცალი ფირფიტა იმავე სოფელში მდებარე ჯართის მიმღებ პუნქტში ჩააბარა, ხოლო დანარჩენი ფირფიტები სახლში მიუტანეს და მიჰყიდეს იმავე სოფელში მცხოვრებ ზ.გ.-ს. მიუხედავად იმისა, რომ ზ.გ-სთვის ცნობილი იყო, რომ ფირფიტები დანაშაულებრივი გზით იყო მოპოვებული, მან მაინც შეიძინა ისინი 500 ლარად. იმავე ღამეს მათ იგივე ქმედება გაიმეორეს და ამჯრად 58 ცალი ფირფიტა მოიპარეს და ისევ ზ.გ.-ს მიჰყიდეს.
გამოძიებისა და საქმის სასამართლო განხილვის ეტაპზე, მსჯავრდებულთა მიერ ჩადენილი მართლსაწინააღმდეგო ქმედება დაკვალიფიცირდა ორ დამოუკიდებელ ეპიზოდად და თითოეული ეპიზოდისათვის მათ ბრალი დაედოთ ჯგუფურად ჩადენილი ქურდობისათვის, რამაც გამოიწვია მნიშვნელოვანი ზიანი. შესაბამისად, მათ სასჯელი დაენიშნათ თითოეული ეპიზოდისათვის, ხოლო საბოლოო სასჯელი განესაზღვრათ დანიშნულ სასჯელთა შეკრების პრინციპიდან გამომიდინარე.
ზ.გ.-ს ანუ იმ პიროვნებას, რომელსაც მიჰყიდეს მოპარული ქონება, საბოლოო სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეათა 1 წლის და 6 თვის ვადით, ასევე ჯარიმა – 2000 ლარის ოდენობით.
ოზურგეთის რაიონული სასამართლოს მიერ იმავე განაჩენით, ჩადენილი ქმედებისათვის ზ.ს.-ს საბოლოო სასჯელად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 9 წლის ვადით, ხოლო განსასჯელს კ.ქ-ს, რომელსაც ადრე ჰქონდა ჩადენილი სხვა დანაშაული, პირველი ინსტაციის სასამართლომ განაჩენთა ერთობლიობით სასჯელის სახედ და ზომად განუსაზღვრა 14 წლისა და 6 თვის ვადით, ასევე ჯარიმა – 8000 ლარის ოდენობით.
აღნიშნულ საქმე კი უკვე 2009 წლის 11 ნოემბერს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა საკასაციო პალატამ განიხილა გასაჩივრების საფუძველზე.
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატამ მიიჩნია, რომ მსჯავრდებულების კ.ქ-ს და ზ.ს-ს მიერ ჩადენილ იქნა ერთი დანაშაული და მათი დანაშაულებრივი ქმედება შესაბამისად წარმოადგენდა ,,ერთიანი მიზნითა და საერთო განზრახვით ჩადენილ ორ ან მეტ ქმედებათ” გასაჩივრებული განაჩენიდან ამოირიცხა. მითითება კ.ქ-ს და ზ.ს.-თვის ქურდობის ორ ეპიზოდში დამნაშავედ ცნობის და მათვის სასჯელის დანიშვნა მათ სასჯელის შეკრების პრინციპით გააუქმა.
აღნიშნულის შედეგად კ.ქ.-ს შეუმცირდა სასჯელი და საბოლოო სასჯელის ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 5 წლისა და 9 თვის ვადით. მასვე დამატებით სასჯელად დაენიშნა ჯარიმა ოთხი ათასი ლარის ოდენობით. ხოლო ზ.ს.-ს, ასევე შეუმცირდა სასჯელი და საბოლოო სასჯელის ზომად განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 4 წლისა და 6 თვის ვადით.მიუხედავად იმისა, რომ ზ.გ.-ს არ გაუსაჩივრებია სააპელაციო ინსტანციის განაჩენი, საკასაციო პალატამ სრული მოცულობით შეამოწმა გასაჩივრებული განაჩენის კანონიერება. შეაფასა რა ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები, ზ.გ.-ს სასჯელის ზომად განესაზღვრა ჯარიმა თხუთმეტი ათასი ლარის ოდენობით და იგი მთლიანად გათავისუფლდა ზემოთ აღნიშნული სასჯელის მოხდისგან.
