 |
მდებარეობა:
სამეგრელო მდებარეობს დასავლეთ
საქართველოში, ეს არის მდინარე რიონს, ცხენისწყალს, ენგურსაშავ ზღვას შორის მოქცეული ტერიტორია.
მისი ფართობია 7,441 კვ.
კმ.
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული
ერთეულები: ზუგდიდი, ფოთი, აბაშა, მარტვილი, სენაკი, ჩხოროწყუ, წალენჯიხა
ადმინისტრაციული ცენტრი: ზუგდიდი.
ადმინისტრაციული მოწყობა: მხარის ადმინისტრაციული ერთეულებია: ქალაქის მერია - 3, რაიონის გამგეობა - 8, სოფლის საკრებულო - 138. მხარეში სახელმწიფო მმართველობას ახორციელებს საქართველოს პრეზიდენტის მიერ დანიშნული სახელმწიფო რწმუნებული.
მოსახლეობა: 466,000 კაცი
ეკონომიკა: ეკონომიკური განვითარების დონე მნიშვნელოვნად განსხვავდება ზღვისპირა (ფოთი, ხობი), ცენტრალურ და მაღალმთიან ზონებში (მესტია). ფოთი საქართველოს გარე სამყაროსთან დამაკავშირებელი მთავარი ჭიშკარია, რომელზეც მოდის ქვეყნის სავაჭრო ტვირთბრუნვის მნიშვნელოვანი წილი. რეგიონის ეკონომიკური გაჯანსაღება მნიშვნელოვნადაა დამოკიდებული აფხაზეთთან პოლიტიკური ურთიერთობების მოწესრიგებაზე.
ღირსშესანიშნაობანი: სამეგრელოს მხარემ მრავალი უმნიშვნელოვანესი ისტორიულ-
კულტურული ძეგლი შემოგვინახა, მათ შორის აღსანიშნავია: ნოქალაქევი (პირდ. მნიშვ. "ადგილი სადაც ადრე ქალაქი არსებობდა"), ასევე ბერძნული სახელწოდებით არქეოპოლისი, ის სენაკის რაიონში, მდ. ტეხურის მარცხენა სანაპიროზე მდებარეობს. სავარაუდოდ ნოქალაქევის
ტერიტორიაზე მდებარეობდა მითიური ქალაქი აია, საიდანაც არგონავტებმა ოქროს საწმისიX - XI სს. მიჯნა, XII-XIV სს. მიჯნა) - ზუგდიდისა და ცაიშის ეპარქიის საკათედრო ტაძარი და საქართველოს ერთ-ერთი
უძველესი საეპისკოპოსო კათედრაა; სეფიეთის სამნავიანი ბაზილიკა
(XVI-XVII სს.), კადარის, ტყვირის გუმბათიანი ეკლესიები (აბაშის რაიონი),
მარტვილის ტაძარი (მარტვილის რაიონი) და სხვ. მოიპარეს; ცაიშის ყოვლადწმიდა
ღმრთისმშობლის მიძინების სახელობის საკათედრო ტაძარი (X–XI სს. მიჯნა, XII-XIV სს. მიჯნა) - ზუგდიდისა და ცაიშის ეპარქიის საკათედრო ტაძარი და საქართველოს ერთ-ერთი უძველესი საეპისკოპოსო კათედრაა; სეფიეთის სამნავიანი ბაზილიკა (XVI-XVII სს.), კადარის, ტყვირის გუმბათიანი ეკლესიები (აბაშის რაიონი), მარტვილის ტაძარი (მარტვილის რაიონი) და სხვ.
სასარგებლო კონტაქტები:
|
|
)
)
)
)
